Την άνοιξη του 1997 ο Βασίλης Σίμος επανέρχεται σε ένα παλιό του θέμα, τους ταύρους. Αυτή τη φορά όμως όχι σε βουκολικές συνθέσεις, αλλά στο θέαμα που τον είχε εντυπωσιάσει στην Ισπανία του ’50, τις ταυρομαχίες. Ο ίδιος στη συνέντευξη του στο περιοδικό ΑΝΩΘΕΝ το 1998 απαντάει σχετικά με το θέμα της έκθεσης : «Τον τελευταίο καιρό μέσα από τα πρώτα μου σχέδια και από τις κουβέντες που είχα κάνει τότε με ταυρομάχους ξανάζησα εκείνες τις μέρες και θέλησα να δώσω μια άλλη διάσταση γι’ αυτό που είναι ταυρομαχία και γι’ αυτό που ο κόσμος πήγαινε να χειροκροτήσει. Επικέντρωσα λοιπόν τη δουλειά μου στα συναισθήματα και προσπάθησα να αποδώσω αυτό που ονομάζω «νοσταλγία του θλιβερού γεγονότος». Έτσι σ’ αυτή την επαναφορά μου ήθελα να υπάρχει έντονος ο πόνος του ταυρομάχου και η ενστικτώδης προσπάθεια του ταύρου. Είδα την ταυρομαχία σαν ένα αγώνα άνισο, όχι καθαρό, όπως έχουν καταντήσει τόσα και τόσα  πράγματα στη ζωή».

Απόψεις από τα εγκαίνια της έκθεσης

ηφγηγφηξξφγξ

(8 of 15)

Η αφίσα και ο κατάλογος της έκθεσης

katalog (5 of 29)

Αρέσει σε %d bloggers: