2000, Αίθουσα Τέχνης του Δημοτικού Θεάτρου Λαμίας, Λαμία

sq_af_340 (15 of 26)
Το  φθινόπωρο του 2000 ο Βασίλης Σίμος  με την νέα ατομική του Έκθεση μας μεταφέρει στο Άγιο Όρος. Στον κατάλογο της Έκθεσης εκφράζει με λίγα λόγια το περιβάλλον που βίωσε εκεί«…φως όρθρου, κραξίματα πετεινών του ουρανού, ανάσα ζωής. Θάλασσα μεγάλη και ευρύχωρος άλλοτε γαλάζια, άλλοτε πράσινη κι άλλοτε σκοτεινή, του δράκου έτοιμη να πνίξει το θυμό. Βράχια απότομα, κλιμακωτά, δέντρα ψηλά, αιώνια. Η  φύση ευωδιάζει. Ο χρόνος άχρονος γίνεται . Στην πέτρα της πηγής, βαθιά στο φαράγγι τις μέριμνες του βίου και τον εαυτό σου λησμονάς. Περπάτημα ως και μετά το φως του εσπερινού. Σήμαντρα , καμπάνες στο «Μεσονυκτικό»  καλούν. Μέσα στο ψυχρό σκούρο πράσινο που σε περιβάλλει άφωνα σχήματα, ναοί, σκήτες, ησυχαστήρια, καμπαναριά, πύργοι, υποψία φωτός ανταυγάζουν στο μελανί-μωβ της νύχτας. Κλίμακες γίνονται μετάγουσες στον ουρανό που ακόμα και σκοτεινός, σκορπά πάλλευκο φως που την ψυχή με ζεστασιά αγγίζει. Άγγελους οδηγούς, πανάριστους  φύλακες από τα βάθη του φέρνει.«…Ανοίξαντος την χείρα τα σύμπαντα πλησθήσονται  χρηστότητος»

Η περιήγηση κάπου εδώ σταματά και το προσκύνημα αρχίζει. Ψαλμοί, Εωθινά, δεήσεις στο Καθολικό. Μυρωδιά μελίσσιου κεριού την ανύσταχτη νύχτα ανιχνεύει. Εικόνες, τέμπλα σκαλιστά, πολυέλαιοι, λείψανα Αγίων, ιστορικές μαρτυρίες…Κι έπειτα η προσπάθεια αρχίζει με γραμμές, με σχήματα, με υλικά φθαρτά αυτά που είδες και έζησες να ιστορήσεις. Με χρώματα γήινα να δώσεις ζωή, περιεχόμενο στην εικόνα, το άυλο  βίωμα που άγγιξε την ψυχή να φανερώσεις θέλοντας να πλησιάσεις, ίσως τα λόγια του Ιερού Φωτίου «…ούτω δι’ όψεως η μορφή τοις της ψυχής εγχαράττεται πίναξιν…»

Η Πόλυ Τζωρτζοπούλου σημειώνει στις εντυπώσεις της από την  Έκθεση .στην εφημερίδα Λαμιακός Τύπος

«…Η ζωγραφική του Βασίλη Σίμου εκπορεύεται εκ του κόσμου τούτου, δεν ανήκει όμως σ’ αυτόν τον κόσμο. Είναι σ’ εκείνο τον τόπο που όλοι μας εναποθέτουμε στοργικά τα οράματα μας. Και τον καλλιτέχνη οι συλλήψεις χαράσσουν περισσότερο στην ψυχή το φυσικό με το μεταφυσικό χειροπιασμένα σε αρμονική σύμπλεξη, θαυμαστή μέσα στο υπερούσιο φως της δημιουργίας.

»…πίνακες ψυχικής και πνευματικής ευδαιμονίας, Κτίσματα στο ρυθμό της εποχής που τα γέννησε, της ανάγκης που τα στέριωσε, της φύσης που τα έκλεισε στις προστατευτικές της αγκάλες. Οικοδομήματα  που εκφωνούν την ταπεινότητα πάνω στους όγκους των πετρωμάτων, σύρριζα σε μια θάλασσα ατέρμονη, κάτω από έναν άμετρο ορίζοντα που δε σταματά πουθενά ούτε αιχμαλωτίζεται σ’ ένα πίνακα.

»…πίνακες- συνθέσεις που σε καθηλώνουν. Εδώ μέσα σε φωτοσκιάσεις ιλαρού φωτός υπερίπτανται – πνεύματα πάσης αγαθότητας , οι άγγελοι. Οι άγγελοι του Βασίλη Σίμου, οι μόνες μορφές στην νέα εικαστική του δοκιμασία, φτερούγες και πρόσωπα με αδιάγραφα χαρακτηριστικά και κυρίως με εκείνη την ξεχωριστή κλίση της κεφαλής που σηματοδοτεί την άλλη κάθε φορά οπτική του καλλιτέχνη.

» Ο Βασίλης Σίμος από πάντα πορεύεται, έως ότου φθάσει    στην επιθυμητή  καθαρότητα με μια δόνηση του χρώματος, με μια γραμμή ελευθερίας. Γι’ αυτό και όλα στο έργο του αποκαλύπτονται σταδιακά με μια δεύτερη ή τρίτη   «αναγνωστική»  επαφή με αυτά…»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: